jueves 8 de mayo de 2008

No te quiero, pero no te dejaré ir.... a ver si cuela.

Llevo un rato parado, aquí delante, sin saber muy bien que quiero transmitir...
Resulta que sueldo darle vueltas a la cabeza, buscando indicaciones en los acontecimientos diarios, buscando en lo cotidiano formas de enfocar la vida...

Hace unos días, llamé a telefónica Movistar para decirles que ante lo viejo y averiado de mis terminales, necesitaba uno nuevo para cada línea telefónica (dos, que el peque todavía no usa móvil). Me dieron largas, ofreciéndome terminales de gama media-baja a precios desorbitados, a lo que conteste que si no mejoraban la oferta, me iba a otra compañía.... Sin dejarme acabar mi "amenaza", la amable señorita me indicó los pasos a seguir para que me fuese (después de 12 años) a Vodafone.

Asombrado tras colgar el teléfono, decidí acercarme a una tienda Vodafone, en la cual hice portabilidad de las dos líneas, y escogí dos terminales de gama alta al precio por el que Movistar en agradecimiento a mi fidelidad, me daba uno de gama baja.

No pasaron ni 24 horas y Movistar me llamaba, ofreciéndome el mejorar la oferta de Vodafone... tanto la mejoraron que hasta a mi me sorprendieron, ofreciéndome todo un Nokia N95 8GB y un Samsumg SGH L760 por poco mas de 100 euros. Cuando tras salir del asombro, y tras una amigable conversación con la comercial le pregunté el motivo de que hubiésemos tenido que llegar a esto, a marcharme de la compañía para que me apreciaran como cliente, me contesto: "La mayor parte de los clientes, van de farol y son unas conformistas, les cuesta el pensar en el cambio, así que se resignan con la primera oferta, y siguen con nosotros".

¿Realmente somos así?... ¿en todos los aspectos?... ¿Seguimos con la marca de coche por miedo a cambiar a otra nueva marca? ¿pensamos que nuestra elección es siempre la buena y que tenemos que revalidarla cuando toca sin cuestionarnos? ¿somos conformistas con "los grandes"?....
Me sentí, a pesar de la pequeña victoria final sobre telefónica, tal cual un pequeño borrego dentro de la gran manada en que nos han convertido..... sin nosotros no podrían vivir (ni ellos, ni Repsol, ni los bancos... etc), pero creo que ya nos han convencido de que es a la inversa... de que debemos agradecerles el que nos presten unos servicios que pagamos... ¡vaya que si pagamos!.... que me perturbe la cabeza aquel que me paga... pues tiene un pase.... Que me la perturbe aquel a quien le pago.... NO TIENE PRECIO.

Siguiendo con mi Revival ochentero/noventero:

Gun: Better Days (seguro que a mas de uno/a va a tener buenos recuerdos).


31 comentarios:

Cris dijo...

Hola
creo que en general somos muy ladradores y poco mordedores... nos quejamos de todo, decimos que la vamos a liar, que por esto ya no pasamos.. y a la hora de la verdad no reclamamos como debiéramos ni exigimos nuestros derechos... quizá por eso lo que te dijeron de que solemos ir de faról y hasta que no ven que de verdad hacemos algo, ellos no reaccionan, no nos creen.
No creo que seamos conformistas con todo, creo que mas que nada somos perezosos a la hora de reclamar... quizá porque lleva mucho tiempo que no tenemos de sobra...
Pues eso, que perro ladrador.. poco mordedor... eso creo que somos en general.
MUCHOS BESOS!

Mario M. Relaño dijo...

Yo soy bastante inconformista. Cuando una compañía me toca las narices, no me vuelven a ver el pelo. Y después que no me ofrezcan, porque se quedan con la palabra en la boca.
Por ejemplo, me pasó con el Banco Santander, con el cual trabajé muchos años y conozco a la plantilla. Me tuve que cambiar de banco por un rollo con el director y mi hipoteca, y ayer, nuevamente me quieren como cliente....
Jajajajaja.... que lo hubieran pensado antes...

Ángeles Mallo dijo...

Eso o que temos que facer en tantas é tantas situacións, de a cotío, pero deixámos levar moi a miúdo , unidos ata que hai que dala cara, nese intre quedas só, e supoño que é por iso polo que a xente é tan conformista, porque quere seguir formando parte do rebaño.
Por certo, o de yoigo é un chollo para o peto.
Bicos

Pitima dijo...

Los cambios nos ponen nerviosos, y nos dan pereza... Sí.
Parece que no, pero sí, somos conformistas. Yo, que trabajo de cara a un público muy descontento.. aguanto muchas broncas, pero nadie quiere más que eso, el derecho al pataleo (me rompen a mí la cabeza, que nada puedo solucionar...), cuando les pones delante el papel de la reclamación, o les informas de adónde tienen que ir, se ponen muy nerviosos (a veces como si fuesen a firmar su sentencia de muerte o algo así). Nadie quiere complicarse. Parece que es más fácil agachar la oreja y que te sigan fastidiando... ¡Alguien habrá que lo solucione por tí!
En fines.
¡¡Bicos y a disfrutar del juguete nuevo!! jejeje.

Silvana dijo...

O de sempre, é unha burla. As compañías nos tratan coma se fósemos estúpidos.

Un saúdo.

Veca dijo...

Yo soy roja hasta para escoger la compañía telefónica, soy de Vodafone desde que compré mi primer móvil, hace ya 8 añitos!! Y no me quejo.......

Cat's dijo...

y alguna vez has preguntado en los bancos qué te regalan por domiciliar la nómina? bueno...desde un juego de tazas hasta un portátil, jajjaja
Yo soy de los rojos también desde que llegue a españa y la verdad que no me quejo, solo una vez he tenido un problema con ellos y al decirles que me iba, me arreglaron todo.
bonito revival, años que no escuchaba esa canción. besotes

Mer dijo...

Na miña familia cada vez que queremos un terminal novo facemos a "amenaza" pertinente, jaja. Cada ano e medio, que é o que dura o contrato de permanencia, imos a outra compañía para que empecen cos trámites e cando a nosa compañía nos chama aceptamos a contraoferta e quedamos sempre na mesma.
O único que non o facía era o meu irmán que tí coñeces, e ao final fíxoo, porque levaba unha chea de anos na mesma compañía e non lle daban nin os bos días, ao final colleu un tfno. de gama alta ben chulo. A mín tócame outra vez en decembro, que o móbil que teño agora collino en maio do 2007. E así andamos.

Por certo, o meu irmán xa vai ser papá, está moi contento.

d´Agolada dijo...

Pois eu xusto son azul, e ademaís dende hai pouco, convencéronme co "como somos máis pagamos menos" e a presión exercida polos meus amigos, tampouco é cuestión do anuncio só. Grazas polo consello, tereino en conta en canto queira cambiar de mobil. Un saúdo.

irene dijo...

Lo que me parece más triste de todo esto es que si no protestas, te estafan, casualmente me pilla calentita, hace un mes hice una portabilidad con Telefónica para poner Internet, me ofrecían todo gratis, la instalación, el alta, etc., y el otro día me llega una factura de 215€, llamé para reclamar y me dicen que ha sido un error, que me devolverán lo que han cobrado de más con la próxima factura, veremos si es cierto. Si no reclamo, "pá su buchaca", ¡estafadores!, estoy de una leche..., bueno, tú no tienes la culpa.
Un bico.

Germanico dijo...

Que barbaro. Creo que algo de razon tenia la persona que dijo lo del conformismo, aunque fue una manera muy cruda de decir: "sabemos lo que haran y como maniobrar".

Abrazos

Sensai dijo...

Me pasó lo mismo que a ti y me fui a Orange, que me daba gratis un teléfono extraordinario y unas tarifas mucho mejores.

Yo tal vez me pase de peleona, a veces es un incordio pero merece la pena. Hay que luchar. Hasta para las pequeñas cosas. Pero así es la vida, ains!

Dafne dijo...

Son así!!! lo descubrí hace unos años cuando también me pasé de M a V. Los de M empezaroa a llamarme para regalarme móviles y para hacerme ofertas!!
Un beso
Dafne

PARANOICO ILUSIONISTA dijo...

El conformismo es la tónica mas extendida en nuestros días, juegan con ello para sangrarnos debido a nuesra pasividad. Reveldía siempre, siempre. Aprieta más, yo monté una movida en vodafone de la hostia, tengo el nokia que hablas casi por la cara. Y si no me dan lo que quiero a tomar por....

Chousa da Alcandra dijo...

Efectivamente somos conformistas. Máis que nada debido a que tamén somos uns perguiceiros de moito carallo.

A min amólame moitísimo ter que chamar a "centros de atención al cliente". Case sempre acabo de mala uva. De modo que, vendo o teu excelente resultado, delegarei en ti a partires de hoxe. Xa me darás o enderezo para mandarche o poder.

Unha aperta

tequila dijo...

buenas
no hay como saber jugar al poker o al mus, a mi me paso algo parecido pero con distinto reultado jeje

Los Gun, ummm que recuerdos
gracias y besos

MARISA dijo...

que no se entere nadie eh??:

te faltó ponerle la guinda: tienes 15 días hasta que se termina de hacer efectiva la portabilidad.. los terminales llegan a los 12 o 13 días...te quedas con los teléfonos chulos y anulas la portabilidad con un simple fax.. y te quedas en tu compañía.. quizás un día abra un blog anónimo de trampas..jaja besos

Neli dijo...

Pues si, Druid, esto no es más que una simple estrategia como otra cualquiera.
Saben que los cambios nos dan pereza, y esa es una realidad tangible.
La jugada les sale bien porque de 100 llamdas como las tuyas, solamente 20 deciden irse. ¿y qué hacer entonces? contrarrestar la oferta.
Si aqui ya está todo inventado.
Besos.

India dijo...

Sí Druid, la mayoría son así... Digo "son" porque yo no me uno tanto a una puñetera compañía de moviles para que me la claven cada mes, no tengo contrato, soy de tarjeta, y uso dos compañías, asi que para mí el cambio, al menos en este aspecto no supone ninguna molestia.

La sociedad se ha estancado tanto, está tan cómoda, que cualquier cambio les parece un "mundo", es penoso decirlo, pero así es...

Sé de gente a la que le ha pasado exactamente lo mismo q a ti. Un beso Druid

CaprichosaMafalda dijo...

EO!

Que tal??
Nos han tomado como borregos?? no te creas esas palabras.
Han planteado las ocpciones que tiene un cliente al tener un problema con ellos. Y han hecho un analisis y llegado a un resultado que es el que a ellos les conviene que todos pensemos. Y segun lo que hagamos tienen una explicación. En la que siempre quedamos como dirigidos por ellos.

Petunicus

Eva dijo...

Primero, buena música. Segundo, es cierto lo que te dijo la pava porque yo conozco gente que realmente va de farol, pero aun así me parece una falta de "todo" tu caso, deberían de saber apreciar, a la gente que lleva muchos años como cliente, pero aunque nos traten como borregos, al final el cliente siempre tiene la razón, porque el paga, puede exigir, se ponga como se pongan. No te dejes vender por telefonos megafashion, que al final esto la misma mierda, te gastas 100 euros en un teléfono chachi que al año se casca la batería y vete a por otro con los punto y ya estas enganchado con otro año y medio de contrato con ellos. Son unos liantes, como dice hermano, el telefono es para llamar, el quiera sacar fotos que se compre una cámara y si quieres llevar música hay mp3 tirados de precio sin ser el ipod de las narices que cuesta un montón, y ahora me dirás que así lo tienes todo en uno. Ya también si te lo roban te quedas sin nada. Si se te casca te quedas sin nada y si sale algo mas innovador te quedas trinchante. Yo personalmente estoy de las compañías telefónicas hasta los mismísimos...y espérate, ya veras que guapa la publicidad, y la tontería del 5436 o como sea....jueguecitos tontos para que la gente pique y se deje el sueldo del mes. Jo menuda chapa te estoy dando. Sorry.

luna dijo...

Es lo que nos pasa (yo si me meto en el saco, a veces no sé rebelarme), por nuestro pasotismo, pereza y conformismo.
Así nos va.

"El que no llora no mama".

Besos.

RAÚL dijo...

mmm... yo es que me he quedao con la gozosa parte musical, recordante perdío con los gun
(cada loco con su tema)

Ana dijo...

Pues yo siempre acabo cambiando,no me gusta que me traten así.
De echo tuve una fuerte con Orange,y querían que pagara unos 180 euros y me amenazaron durante meses,con llamadas de sus abogados...creo que ya desistieron!

Bicos

Marian dijo...

Los clientes tenemos la sartén por el mango.
Si nos ponemos todos de acuerdo y estamos un día entero sin utilizar el móvil las pérdidas que ocasionamos son muy grandes.
Claro que ellos saben que no lo vamos hacer, primero porque nos hemos convertido en móvil-adictos y un día sin móvil nos parece como un día sin pan.
Segundo porque ponerse todo el mundo de acuerdo sería tarea ardua.
Pero que se lo merecen ya lo creo que si, un susto no les vendría mal para que respeten al cliente y no abusen, ya nos roban bastante con las tarifas.

¡Por cierto! con la música de los 80 me ha venido a la mente cuando el único teléfono que teníamos era el fijo y la factura se pagaba cada dos meses.
Ahora una familia de 4 ó 5 miembros tiene 4 ó 5 teléfonos móviles, un fijo e internet, pagamos las facturas al mes. ¿Alquien rapidico quiere hacer cuentas? ...y nos racanean un móvil...
Besos.

Angie dijo...

muy buen post. normalmente, se nos va la fuerza por la boca. Pero vamos, yo de un tiempo para acá no me da la gana que me chulee nadie y suelo salirme con la mía.

Haykus dijo...

Dar un paso cuesta, da miedo, pensar en que ese paso ha de tener continuación nos da auténtico pánico, eso ha sucedido siempre a todo humano desde su nacimiento; pero la vida nos hizo dar pasos, a pesar de los errores, hace tiempo que decidi equivocarme si era necesario, pero equivocarme suponía que me estaba moviendo, ultimamente pienso mucho en eso, la actividad aunque uno cometa error, es positiva, no hay que tener miedo al cambio, el miedo paraliza. Gusto en leer siempre este blog reflexivo de un hombre que mira la cotidianidad.

Haykus dijo...

Por cierto, el grupo genial, en algunos gustos musicales coincidimos, en pocos es cierto, pero en algunos si.

MoHiKaNa dijo...

Uffff, no puedo con movistar, losiento. Me di en su día de baja en una linea y me seguian cobrando el mantenimiento y unas llamadas que supuestamente habia hecho y yo sin linea en ese numero, 4 años me han tenido asi para al final acabar en juicio y devolverme todo y encima me ofrecian seguir con ellos. Andaaaaaaaaaaa¡¡¡ ajo y agua. Desde que estoy en Vodafone estoy muchisimo más contenta.

Biquiños.

EsSa dijo...

Ya había oido algún caso así. Supongo que la comercial tendrá razón... Pero no siempre, porque hay gente que cuando deja una compañía la deja del todo.

Aunque sí que es verdad que en muchas ocasiones se da eso de "mas vale lo malo conocido que lo bueno por conocer".

Me gusta el tema de Gun!

Besos

Marian dijo...

Druid, en mi último post he hecho una alusión a este post tuyo, con enlace, espero que no te moleste, si fuera así me lo dices ok?
Un beso grande, y buen finde.